Παρασκευή 3 Σεπτεμβρίου 2010

Τι είναι Θεός;

Πριν λίγο καιρό, σε μια ιντερνετική παρέα εμφανίστηκε μπροστά στα μάτια μου και πάλι ΤΟ ερώτημα!

Τι είναι Θεός;

Βάζοντας στην άκρη την ενοχή να Τον αναφέρω χωρίς λόγο, άφησα το σύστημα σκαναρίσματος του εγκεφάλου μου να χαρεί που βρήκε ενδιαφέρον θέμα και άρχισε να ψάχνει μέσα και έξω από τις αποθήκες του για υλικό... για να ανακαλύψει αμέσως μετά ότι το τόσο υλικό που βρήκε είναι αδύνατον να το χρησιμοποιήσει σε ένα αξιοπρεπούς μεγέθους ποστάκι σε φόρουμ. Εξάλλου ΔΕΝ υπάρχει περίπτωση να κάτσεις να το διαβάσεις καλοκαιριάτικα με έναν ήλιο να σου τυραννάει το νευρικό σύστημα και να προκαλεί τα οργανάκια έκκρισης μελανίνης του κορμιού σου να βγουν στην εξωτερική στοιβάδα να πάρουν αέρα.

Εδώ όμως είναι αλλιώς... σήμερα βρέχει... ο χώρος και η σοφία μου δική μου υπόθεση πως θα τεθεί... δικτατορικά, λοιπόν ως συνηθίζω και όπως ταιριάζει και σε ένα μπλόγκ, λέω το εξής εντελώς πρωτότυπο πόρισμα: Τι είναι "θεός" ελπίζω μια μέρα να το μάθω... αν και πιθανολογώ ότι τότε δεν θα μπορώ να σας το μεταδώσω ούτε καν να προδώσω την απάντηση στα κρυφά, αλλά θα έχω πάρει ΕΓΩ τουλάχιστον την απάντηση στη μόνη αιώνια αναπάντητη απορία... και σεις με τη σειρά σας. Ένα είναι σίγουρο σε αυτή την έκδοση ζωής που ζούμε. Δεν θα μείνει κανείς μας με την απορία! Αργότερα όμως. Τότε που η ύλη μας θα έχει γίνει τροφή για μικροσκοπικά ζωύφια που θα αποφύγω να αποκαλέσω σιχαμερά μικρά σκουληκάκια ή λίπασμα για άγριες μαργαρίτες οργανωμένης τελευταίας κατοικίας, γιατί ανατριχιάζω.

Για αρχή λοιπόν, πιστεύω!

Δεν μπορώ να μην πιστεύω!

Δεν ξέρω πως να μην πιστεύω!

Από δω και ύστερα γίνομαι πιο πολύπλοκη... αρκετά πολύπλοκη και λιγότερο δεκτική με τα γενικά δεδομένα. Τόσο που δεν ξέρω από που να το πιάσω... Έτσι θα αδράξω την ατάκα ιντερνετικού φίλου. Είναι μια καλή θεωρία. ''Θεός'' είναι ένα σύστημα αξιών που έχει δημιουργηθεί για να ελπίζει ο άνθρωπος… να συνεχίζει να κοιτάει προς τα πάνω, λέω εγώ, όπως του επιτάσσει κι η αρχαία ετοιμολογία του τίτλου του... καλή θεωρία και αισιόδοξη. Εκτός από αυτή τη μέγιστη ανθρώπινη ανάγκη τι άλλο θα εξυπηρετεί η Θεία έννοια/δύναμη/ύπαρξη;

Μετά μου ήρθε μια πιο γειωμένη σκέψη. ''Θεός'' είναι και το σύστημα αξιών που κρατάει τον θνητό στον "ίσιο" δρόμο γιατί χωρίς το φόβο της τιμωρίας ενδεχομένως να το είχε κάνει "ζούγκλα" με την περισσή ανάγκη για δόξα και εξουσία που διαθέτει μεγάλη μερίδα των ανθρωποειδών του πλανήτη μας... κυρίως γιατί αγνοεί πως να χειριστεί αυτές τις τάσεις, παρά γιατί οι τάσεις αυτές είναι από τη φύση τους επικίνδυνες.

Όπως και να’ χει όμως το ζήτημα, ανεξάρτητα δηλαδή από το ποια θεωρία θα επικαλεστούμε ή πως θα αποκαλέσουμε τα Πράγματα, πιστεύω ακράδαντα στο αποτέλεσμα (δημιουργία ενός υπέρ Αρχηγού) ή τον πιο κοινωνιολογικά αναγκαίο λόγο που δημιουργήθηκε (ή ανακαλύφθηκε, ή αποκαλύφθηκε κι έγινε αποδεκτή η ύπαρξή Του). Πιστεύω δηλαδή πως η μάζα, έχει ανάγκη από αρχηγούς γιατί μόνο έτσι μπορεί να λειτουργήσει... υπακούοντας εντολές ή οδηγίες, ακολουθώντας νόρμες δοσμένες και όχι δημιουργώντας τες... αυτό δεν το μπορεί ο όχλος και ας το αρνείται!


Έτσι πάντα σε κάθε σύνολο θα ηγείται ένας που το έχει πάρει γραμμή ότι έτσι -πρέπει να- είναι. Αυτό το σύνολο, βεβαίως, είναι υποομάδα κάποιου μεγαλύτερου συνόλου και κει είναι άλλος ο ηγέτης, πιο ταλαντούχος να διαχειριστεί μεγαλύτερο πλήθος και πιο ποικίλο... με αυτή τη λογική επί του συνόλου των θνητών πρέπει να υπάρχει ένας υπέρ-ηγέτης, ικανός να χειριστεί τους ικανότερους αλλά και τους υπόλοιπους, να μπορεί να πει την τελευταία κουβέντα για όλα και σε όλους, για να επικρατεί η τάξη που τόσο λαχταράει το σύμπαν ανέκαθεν, αλλά και για να μας αναγκάσει με την αρετή της ταπεινότητας και της υπακοής που μας επιβάλλει έμμεσα ή άμεσα, να έρθουμε σε επαφή με πιο αθώα ένστικτα και ανώτερες καταστάσεις ξεπερνώντας την ανθρώπινη τάση μας να ''αμαρτούμε''...

Κι η θρησκεία γενικότερα (αναφέρομαι κυρίως στις 3-4 μεγάλες μονοθεϊστικές θρησκείες που ΕΓΩ προσωπικά θεωρώ ότι αξίζει να ασχολούμαι και ας μην το κάνω), πιστεύω είναι ένα πολύπλοκο Πράγμα, πηγή γνώσεων, φιλοσοφίας και παρότρυνση αναζήτησης, που βοηθά στην έρευνα του αληθινού είναι μας, με κοινά τα πιο σημαντικά και ουσιαστικά στοιχεία που πρεσβεύουν όπως η αγάπη, ο σεβασμός, η αλήθεια, η αναζήτηση, κτλ., και όχι απλά ένα ρεύμα που σε στέλνει στον ναό να ανάψεις τυπικά υπερμεγέθους κεράκι, να σκύψεις 138 φορές ως τον αστράγαλό σου πάνω σε αλέκιαστο υφαντό ή να δαμάσεις τη μύγα, υποτάσσοντας σε αρχές που δε σε ρώτησε καν αν σου αρέσουν. Σου διδάσκει πολύ περισσότερα από αυτά δίνοντάς σου πολλά περιθώρια επιλογής και ελιγμών και το πόσο μπορείς να το καταλάβεις έχει να κάνει με διάφορα στοιχεία... ίσως το δείκτη νοημοσύνης σου, ίσως τα στεγανά σου όπως αρνήσεις και εγωισμοί ή τον τρόπο που μεγάλωσες και τις φοβίες που σε καθηλώνουν... κτλ, κτλ.

Πάντως το γεγονός ότι οι πνευματικοί αρχηγοί πέφτουν σε τρομερά ατοπήματα και το ότι ο άνθρωπος έκανε τις θρησκείες τον πρώτο λόγο πολέμου και αίματος δεν τον καταλογίζω στους "θεούς" αλλά στην ανθρώπινη υπερβολική αδυναμία, υπέρμετρη φιλοδοξία και καταχρηστική χρησιμοποίηση με επιλεκτική προσοχή και μνήμη στοιχείων από "άγιες γραφές" οποιουδήποτε θρησκευτικού ή και φιλοσοφικού ακόμα ρεύματος! Α, και στην ευκολία με την οποία ο "όχλος" καταπίνει, πιστεύει, ασπάζεται, ακολουθεί... οτιδήποτε μπορεί να του πλασάρει ένας ικανός ρήτορας που του απ-ενοχοποιεί επιπλέον τα ''κακά'' του ένστικτα με απώτερο στόχο τον οποίο συνήθως εκείνος αγνοεί!!!


credits @ ανώνυμος " σύστημα αξιών για να ελπίζει ο άνθρωπος"

Παρασκευή 23 Ιουλίου 2010

Το El Greco κορίτσι της παραλίας εν έτος δύο χιλιάδες τόσο...

Μπορεί τα αρσενικά να παραμένουν σταθερές αξίες ντυμένα με μαυρισμένο δέρμα, αντρίλα και σαγιονάρα, αλλά το μέσο ελληνικό κορίτσι της παραλίας του σήμερα περιφέρει πια 'million dolars looks' (ποιά κρίση!?) πάνω από την άμμο ή του γυαλού τα βοτσαλάκια και το κάνει και καλά.

Ξανθιά ως τη ρίζα ή με τεχνητή νοημοσύνη είναι κούκλα, προκλητική και πατάει επιμελώς και εσκεμένα αγορίστικες καρδιές με τα δίσολα δεκαπεντάποντα, με λεπτά κορδονάκια σε έκδοση παραλίας Louboutin ή τα Manolo της, που ειλικρινά δεν ξέρω ούτε ποιός της τα αγοράζει, ούτε ποιός της τα συντηρεί! Αναρωτιέμαι... Ορκίζομαι όμως οτι είναι αυθεντικά όπως και τα τζαμάκια πίσω από τα οποία κρύβει το multi scanning βλέμμα της.

Γκρινιάζει συνεχώς οτι είναι μόνη και αναζητεί εντατικώς τον άξιο δότη, τον έμπιστο μελλοντικό πατέρα που θα συντελέσει στη δημιουργία των κλώνων της, αλλά γυρίζει προκλητικά να κοιτάξει τα υπολείμματα καρδιάς που άφησαν τα φονικά τακούνια στην άσφαλτο πίσω της, φτύνει τον λεκκέ τσαλακώνοντας το γατίσιο μυτάκι και συνεχίζει να κουνάει το προκλητικό πισινάκι της παγαίνοντας προς το στόχο.

Α! Να και η απάντηση στην τελευταία μου απορία! Είναι το στρουμπουλό αγόρι εκεί απέναντι -κάτω από την ομπρέλα παραλίας μην τύχει και καεί από της αδηφάγες ακτίνες του θεού ήλιου- που η ανασφάλειά του και τα κόμπλεξ του δεν το αφήνουν να διαχειριστεί σωστά το παραδάκι του μπαμπά, απόγονου θαλασσοπόρων ή γρεκών κροίσων που τρεις γενιές τώρα προσπαθούν εντατικά και αδυνατούν να πετύχουν το ποθητό. Οι άτιμες οι χρυσές λίρες του προ-προ-προπαππού είναι ατελείωτες! Και μυρίζουν...

Κάτω από την ξαπλώστρα του έχει στοιβάξει με προσοχή ντάνες από κουτιά παπουτσιών -το νέο φετίχ της θηλυκής μοδώς- με ονόματα σχεδιαστών διεθνούς jet set σε περίοπτη θέση -για να σιγουρέψει τη συντροφιά της βραδιάς- και στο τραπεζάκι δίπλα του ιδρώνει μέσα σε παγωνιέρα ένα μπουκάλι έργο μοναδικής τέχνης με ροζαλή μπουρμπουλένια απόλαυση, έτοιμη να ξεδιψάσει το 'μωρό' του...

Ο στρογγυλός πισινούλης πίσω από το μικροσκοπικό βραζιλιάνικο κάλυμμα του τρέχει χαρούμενος και γελαστός προς τα κεί.

Ποιά χημεία, ποιοί έρωτες, τι ανοησίες; Εσύ χρυσό μου ζεις ακόμα στην προηγούμενη εποχή και συνεχίζεις να πιστεύεις στεγανά και φούμαρα against all odds, πως οι έρωτες έχουν αγνά κίνητρα και πως ακόμα μπερδεύουν τις εκκρίσεις των επινεφριδίων με τους άτσαλους χτύπους της καρδιάς.

Λάθος!

Η σύγχρονη, γενετικά βελτιωμένη και κατάλληλα εκπαιδευμένη ελληνίδα κουκλάρα, έχει να σου διδάξει πολλά και ουσιαστικά για το σύγχρονο τρόπο ζωής, δράσης και επιλογών κι αφήνει τα μάτια, την καρδιά και τα επινεφρίδια κατά μέρους, για να ασχοληθεί με το μυαλό και να το δεί πιο 'λογικά' το θέμα.

-> Βρες τον κατάλληλο στόχο, όπλισε το μέσο ρίψης σου και δώς του να καταλλάβει πριν βγεί από τη νάρκη, γιατί τα μανικούρ, τα πεντικιούρ, τα αξεσουάρ, τα λέϊζερ, τα εξτένσιονς και τα ζόρικα τουρλωτά χειλάκια, δεν παρέχονται σε κέντρα εθελοντικής εργασίας, ούτε στον Αγροτικό Συνεταιρισμό ή την Ένωση στην οποία διαθέτεις εκπτωτική κάρτα μέλους.

Σύγχρονη ελληνίδα κουκλάρα που κάνεις τις οικονομικές κρίσεις και τα ΔΝΤ να ιδρώνουν από ακατάσχετη επιθυμία κοιτώντας σε, ήρθα να σου μάθω 'ζωή' και με τάπωσες!

Ξέρεις πολύ καλά καί τι θέλεις καί πως ακριβώς να το πάρεις!

Σε κοιτώ έτοιμη να ενδώσω και γώ στον πειρασμό της πρόκλησης που ξεχειλίζεις από κάθε πόρο σου και προσπαθώ να θυμάμαι οτι το στόμα μου, που ξέμεινε μετέωρα ανοιχτό από την έκπληξη που ένιωσα βλέποντας σε, είναι καλύτερα να το διατηρώ κλειστό. Όχι για να υποκούσω σε αμφισβητούμενα σαβουάρ βίβρ γαλόφωνων ελλήνων εμπνευστών, αλλά κυρίως γιατί στρατιές θρεμένες μύγες παραμονεύουν καλοκαιριάτικα και γω είμαι αντιρρησίας χορτοφάγος!

the male